به نام خداوند جان و خرد                كزين برتر انديشه بر نگذرد

چو بشنوي سخن اهل دل مگو كه خطاست!

سخن شناس نئي دلبرا ، خطا اينجاست.....

بنده پير خراباتم كه لطفش دائم است

ورنه لطف شيخ و زاهد گاه هست و گاه نيست!!

حافظا مي خور و رندي كن و خوش باش ولي!

دام تزوير مكن چون دگران قرآن را..........

جماعتي كه نظر را حرام مي گويند

نظر حرام بكردند و خون خلق حلال!!

آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است

با دوستان مروت ، با دشمنان مدارا.....

از دشمنان برند شكايت به پيش دوست

چون دوست دشمن است شكايت كجا برم؟!

مباش در پي آزار و هر چه خواهي كن

كه در طريقت ما غير از اين گناهي نيست!!

دردم نهفته به ز طبيبان مدعي

باشد كه از خزانه غيبش دوا كنند

تو با خداي خود انداز كار و دل خوش دار

كه رحم اگر نكند مدعي ، خدا بكند.......

گويند كه بهشت با حور خوش است    

من ميگويم كه آب انگور خوش است!

اين نقد بگير و دست از آن نسيه بدار  

كآواز دهل شنيدن از دور خوش است!