با سلام خدمت تمام همشهریان و دوستداران هفتکل ...
شعری سروده ام به گویش دلنشین"بختیاری " در وصف اوضاع "پلشت و لیش " کنونی شهری که در روزگاری نه چندان دور٬" سردیاری "بوده است در میان "سر دیارون " .شعرم گرچه شاید نومید کننده و"تهل " به نظر برسد٬ولیک هشداریست برای دانایان!!و امید آن دارم که با همت مردم اندیشمند و خرد ورز هفتکل٬ به زودی" مال " بر گردد به "وار دوشی " ...
کلگه خراوه ...
سلام ای شهر خوو هفتکل ای مال نوینم اسبته ٬بی دم و بی یال!
تو بیدی شهر نفت وشهر فرهنگ! چه وابیده که دی٬کس نیکنت بنگ؟
میر نومت ز نشخه وسته صحرا؟ میر رد و نشونت نی به دنیا؟
میر رهدی ز ویر روزگارون ؟ که حرفی زت نیاهه دی سر زون!
گمونم بخت تو٬ رهده من خو که افتوت نیدراهه از دل شو ...
برن گیس تونه به مال بالا ! فروشن نفتته٬ ای همه سالا !
ز نفت و گیس تو پیل ایدرارن به تو که ایرسن ٬قیتی ندارن!!
سی پیل نفتت فرگ اختلاسن ! گگونم وا صف یارانه واسن؟!
یکی به نوم تو٬ایره به میلس نه خوس ایا ٬نه ایله ری به سیلس!
میر رهدن ز لامردون پیایل ؟ که وابیده ره مالت٬چنو خل !
ز مالای دیه سیت خان ایارن یکی دوتا نه ٬ماشالله قطارن ...
میر نی زینه و میره به مالت ؟ که سرد و بی تش تنگ منده چالت!
جقلیل وا موتور هی ول اگازن! گپون به کمیته امداد انازن!
نه کارخونه هد و نه کار ونه بار کلو آبیدیم از کارای خشخار!
یو وضع لیش سزاوارت ولا نی! چنو ظلمی به ایما گو روا نی!
به نومت انیرم ٬صد تا کتاوه ! به مالت انیرم ٬کلگه خراوه ...
بیوین گویل دویل وا یک دی رسونیم ماله به٬واری که دوش بی ...
تقدیم : به روح بلند شهیدان و رفتگان این دیار و تمام همشهري ها به ويژه يار غارم محمد نصیری